سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

برگرفته از: http://news.persian-bahai.org/1260

۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۷ (۲ مه ۲۰۱۸)

فیلمی جدید تصویری از جوامع سراسر جهان را نشان می‌دهد

۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۷ (۲ مه ۲۰۱۸)

مرکز جهانی بهائی- مستندی تازه و مبتکرانه دربارۀ تلاش‌های جامعه‌سازی عالم بهائی از دید جوامع محلی، امروز در سایت http://www.bahai.org/widening-embrace/fa انتشار یافت.

فیلم «آغوشی فراگیر»، طی یک فرآیند نوآورانه در میان توده‌های مردم تولید شده است که در آن اغلب، گروه‌هایی از جوانان تلاش‌ جوامع محلی خود در سرتاسر جهان را در جهت تحول اجتماعی مستندسازی کرده‌اند.

این مستند که با استفاده از فیلم‌های تهیه شده توسط این گروه‌ها در طول یک سال ساخته شده است بازگو کنندۀ داستان تحول و تقلیبی است که در ۲۴ جامعه با واقعیت‌ها و بسترهای مختلف در حال اتفاق است. سه موضوع اصلی این فیلم عبارتند از: مشارکت همگانی به عنوانی مسیری به سوی رفاه جمعی، نقش حیاتی جوانان در تقلیب و تحول اجتماع و شکل‌گیری دامنه‌ای از اقدامات توسعۀ اجتماعی و اقتصادی که ریشه در خواسته‌های معنوی یک جمعیت دارند.

اگرچه یکی از نتایج این پروژۀ مستندسازی خود این فیلم است اما بُعد مهم دیگر، مشاهدۀ وجود توانمندی در بسیاری از این جوامع محلی است که رشد کرده است، و توصیف فعالیت‌ها و یادگیری‌های جامعه‌شان در بستر پیشرفت اجتماعی است.

فیلم «آغوشی فراگیر» در دوازدهمین کانونشن بین‌المللی بهائی در حیفا به نمایش در آمد و به غنای مشورت‌های ۱۳۰۰ نمایندۀ حاضر افزود. بسیاری از موضوعات مورد مشورت در روزهای کانونشن در مثال‌های عملی این فیلم به نمایش در آمده بودند.

برگرفته از: http://www.payamha-iran.org/node/268

21-04-2018
پیام رضوان ۲۰۱۸ بیت العدل اعظم

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به بهائیان جهان رضوان ۲۰۱۸ میلادی (۱۷۵ بدیع)

(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند

دوستان عزیز و محبوب،

در پرتو انوار جاودان جشن‌های فراموش‌ نشدنی دویستمین سالگرد میلاد فرخندۀ جمال مبارک تحیّات صمیمانۀ خود را به شما عزیزان تقدیم می‌داریم. با توجّه به وقایع آن ایّام و همچنین ماه‌های بعد، مشاهده می‌کنیم که جامعۀ جهانی بهائیِ امروز همان جامعه‌ای نیست که شش دورِ اوّلِ نقشۀ کنونی را آغاز کرد؛ جامعه‌ای است به مراتب آگاه‌تر نسبت به وظایف روحانی خویش؛ جامعه‌ای است که جهش بی‌سابقه‌ای در قابلیّت خود یافته تا دوستان و آشنایان را به حیات جمعی‌اش جلب نماید، الهام‌بخش فعّالیّت‌های متّحد در محلّه‌ها و دهکده‌ها باشد، بتواند نحوۀ بروز حقایق روحانی در اقدامات عملی و پایدار را به خوبی بیان کند، و از همه مهم‌تر نه تنها در بارۀ آموزه‌هایی به گفتگو پردازد که جهان را خلق بدیع خواهد نمود بلکه در بارۀ وجود مقدّسی سخن گوید که واضع و مروّج این آموزه‌ها است: حضرت بهاءالله. شرح حیات و مصائب وارده بر آن وجود مبارک توسّط بزرگسالان و جوانان و کودکان و به زبان‌های گوناگون، بر قلوب بی‌شماری اثر گذاشت. برخی به تحقیق بیشتر در امر الهی پرداختند، بعضی تعهّد به همکاری نمودند، و بسیاری موفّق به اظهار ایمان شدند.

یکی از نشانه‌های گویای پیشرفت، نقاط متعدّدی است که امر مبارک در سطح ملّی به وضوح از مرحلۀ مجهولیّت خارج شده است. در میان رؤسای دول و رهبران فکری نفوسی بودند که علناً بیان نمودند و دور از انظار تأکید کردند که جهان نیازمند بینش حضرت بهاءالله می‌باشد و مجهودات بهائیان قابل ستایش است و باید گسترش یابد. نکتۀ شادی‌آفرین دیگر آنکه تنها بهائیان نبودند که نام حضرت بهاءالله را با اشتیاق گرامی داشته حیات مبارکش را جشن ‌گرفتند بلکه گردهمایی‌های ویژه‌ای به این منظور توسّط نفوسی از ورای جامعۀ بهائی برگزار شد. در مناطقی که مخالفت با امر مبارک وجود دارد، احبّا با امیدواری و استقامتی حیرت‌انگیز هموطنان خویش را تشویق نمودند تا خودشان حقیقت امور را بررسی نمایند و بسیاری با شادمانی در این جشن و سرور شرکت جستند. دویستمین سالگرد میلاد جمال قدم موجب شکوفایی بی‌حدّ آثار هنری نیز گردید که خود شاهدی است شکوهمند بر قلوب آکنده از عشق این هنرمندان. خصوصیّت رویکرد کلّی جامعۀ بهائی در این ایّامِ بی‌نظیر، گواهی بود بر میزان یادگیری‌ای که طیّ بیش از دو دهه از آغاز سلسله نقشه‌های کنونی صورت گرفته است. آحاد مؤمنین به ابتکاراتی شخصی پرداختند، جامعه به کوشش‌های جمعی قیام کرد، و احبّا قوای خلّاقۀ خود را متوجّه نقشه‌هایی نمودند که از طرف مؤسّسات تهیّه شده بود. بزرگداشتی مهم و یاد‌آور گذشت دو قرن، محرّکی قدرتمند برای فعّالیّت‌های جامعه‌سازی در قرن آینده گشت. شایسته آنکه هر بذری که با چنین مهر و محبّتی در جشن اوّل کاشته شده در دوره‌ای که به دومین جشن دویستمین سالگرد منتهی خواهد شد، صبورانه پرورش یابد و به ثمر رسد.