سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

درگیرِ استقرارِ صلح در میانۀ جنگ (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

ششم اگوست ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

همان طوری که قبلاً در یکی از مقاله ها مشاهده کردیم
http://www.noghtenazar.org/node/1712 حضرت عبدُالبهاء در دوران جنگ جهانی اوّل مجموعه الواح فرامین تبلیغی را برای بهائیان آمریکای شمالی صادر فرمودند. در حالی که جهان درگیرجنگ بود حضرت عبدُالبهاء درگیر صلح گردیدند. این اوّلین سری از مقالاتی است که به هدف استقرار صلح نوشته شده که اهمّیّت مقام و موقعیّت این اَلواحِ مبارکه را در حوادثی که در زمان جنگ اتّفاق افتاده مشخّص می نماید. این الواح مبارک بعد از جنگ جهانی به آمریکا رسید.

۲۶ مارچ ۱۹۱۹
امروز نمایندگان ممالک متّفق برای کنفرانس متّفقین وارد پاریس شدند. دولت فرانسه که مسؤول برگزاری این جلسه بود سعی براین داشت که هیچ کشوری به تنهائی و منحصراً قرارداد صلحی با کشور آلمان بر قرار نکند و خسارات وارده از جنگ بر عهدۀ قدرت مرکزی بعد از جنگ باشد. کشتن نفوس هنوز ادامه داشت و بذر جنگ جهانی دوّم هم کاشته شد. در مارس ۱۹۱۶ حدود ده میلیون نفر از بین رفتند.

«... خطاب به بهائیان ایالات شمال شرقی
۲۶ مارس ۱۹۱۶
ای منادیان آسمانی ایّام نوروز است همیشه به یاد آن یاران مهربان هستم و از درگاهِ احدیّت طلب تأئید و توفیق می نمایم تا آن جمع مانند شمع در اقالیمِ آمریک بَرافروزند و نورِ مَحَبَّتُ الله در قلوب روشن نمایند تا انوار تعالیم آسمانی خطّۀ آمریک را مانند این فضایِ نامتناهی به نجومِ هدایتِ کُبریٰ روشن و مزیّن فرماید... خداوند می فرماید «وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ» [مضمون به فارسی: زمین را می بینی جامد و افسرده و بی روح و بی جنبش، اما همین که آب باران بر آن می پاشیم به جنبش و حرکت درمی آید و فزونی می گیرد و انواع گیاه های بهجت افزا می رویاند.] زمین خاک سیاه است چون فیضِ اَبرِ بهاری ببارد آن خاک سیاه به اهتزاز آید و گل های رنگارنگ برویاند یعنی نفوسِ انسانی چون از عالمِ طبیعت رهائی یابد و گل هایِ اَسرارِ اِلهی برویاند پس باید انسان سببِ نورانیّتِ عالمِ انسانی گردد و تعالیمی که در کتبِ مقدّسه به وحیِ اِلهی نازل ترویج دهد... حال باید شما دهقانِ آسمانی گردید و تخمِ پاک بیفشانید هر تخمی برکتش محدود است ولکن تخمِ تعالیم آسمانی فیض و برکتش نامحدود و در مَمَرِّ قرون و اَعصار مُتّصلْ خرمن ها تشکیل کند...» ۳

۲۷ مارس ۱۹۱۶
کنفرانسِ متّفقین در پاریس افتتاح شد و دو سنگرِ قوایِ آلمان در یپرز (Ypres) تسخیر شد. آلمانی ها حملات هوایی به سولونیکا (Solonika) نمودند. قوای روسیه در ارمنستان از رودخانه گذشتند. کشتار ادامه دارد.

تانا: معبدی در قلب اقیانوس (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

دوّم اگوست ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

تمامی جوامع مذهبی و غیر مذهبی کلیۀ قوای خویش را در ایّام حیات حضرت بهاءُالله بکار گرفتند تا ندایِ اِلهیِ ایشان را در گسترش تعالیم دیانت بهائی خاموش نمایند. حضرت بهاءُالله توجّهی به این امور نفرمودند و فرمودند:

«وَلَوْ یَسْتُرُونَ النّورَ فِی البَرِّ اِنّهُ یَظهَرُ مِنْ قُطبِ البَحرِ وَ یَقولُ اِنّیٖ مُحیِی العالمینَ.» ۳ [مضمون به فارسی: اگر نور را در بیابان پنهان کنند بدرستی که در وسط اقیانوس ظاهر می شود و می گوید: بدرستی که من زنده کنندۀ عالمیان هستم.]

اقیانوس آرام بزرگ ترین اقیانوس روی زمین است و بالاترین جمعیّت بهائی در مجموعه جزائز این اقیانوس ساکن می باشند. مکان هائی مانند نارُو (Nauru)، تونگا ‌(Tonga)، توالو (Tuvalu)، وانواتو (Vanuatu)، و پاپوآ گینه جدید (Papua New Guinea) مناطقی هستند که عموماً به پیام دیانت بهائی جوابی صریح و مثبت دادند.

تانا (Tanna)، جزیره ای است در وانواتو تمام خصوصیّت هایی را که یک جامعۀ مورد نظر باید داشته باشد دارد که بتواند یکی از اوّلین مکان هایی باشد که مَشرِقُ الاَذکارِ محلّی در آن ساخته شود. در مورد این خصوصیّات بیتُ العَدلِ اَعظم دربارۀ مَشرِقُ الاَذکار پیامی چنین مرقوم نموده اند:

«دو جنبۀ اساسی و تفکیک ناپذیرِ حیات بهائی یعنی عبادت و خدمت را به هم می پیوندد... ارتباط بین عبادت و خدمت مخصوصاً در آن دسته از محدوده های جغرافیایی در سراسر جهان آشکار است که جوامع بهائی از نظر تعداد عضو به نحو قابل ملاحظه ای رشد کرده اند و تحّرک و اشتغال به فعالیّت های اجتماعی چشم گیر می باشد. بعضی از این محدوده ها به عنوان جایگاه های نشر یاد گیری تعیین شده اند تا توانایی دوستان را برای پیشبرد برنامۀ نوجوانان در مناطق مربوطه پرورش دهند.» ۴

بعد از انتخاب محلّی که بنایِ مَشرِقُ الاَذکار باید ساخته شود ـ اوّلین مَشرِقُ الاَذکارِ محلی در اقیانوسیه ـ جامعۀ بهائی تانا سریعاً تشخیص دادند که معبد منحصراً مخصوص جامعۀ خودشان نیست. معبد تانا، مَشرِقُ الاَذکاری است که متعلّق به تمامی ساکنین جزیره می باشد. بر همین اساس جامعۀ محلّی تانا بخصوص جوانان مشغول برنامه هایی هستند که اطفال و نوجوانان را در یادگیری حمایت نموده و به دوستان و همسایگان و جامعه بطور کلّی اعلان کردند که در جلسات مباحثۀ خویش راجع به معنای داشتن مَشرِقُ الاَذکار به مشورت پردازند و نظرات نفوس جامعه در طرح و ساختن مَشرِقُ الاَذکار در نظر گرفته شود:

«... احبّا هم گام با سایر ساکنان این جزیره مُجدّانه می کوشند تا درک عمیق تری دربارۀ مَشرِقُ الاَذکار یعنی بنیانی برای حصولِ «اُلفتِ قلوب و اجتماعِ نفوس» را در بین خود حاصل نمایند. ساکنان جزیرۀ تانا با حمایت فعّالانۀ رهبران سنتّی خود بیش از صد ایده و نظر در رابطه با طرحِ معبد ارائه داده اند که خود نمایان گر آنست که تا چه حدّ مَشرِقُ الاَذکار افکارِ آنان را به خود مشغول داشته و چه چشم اندازهایِ جَذّاّبی از تأثیرات آن مؤسّسۀ رَفیعُ البُنیان بر زیستن در سایۀ مَمدودش آشکار شده است.» ۵