سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

برنامه ای دیگرـ ایجاد صلحِ اَصغَر (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۸ ژوئیۀ ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

همان طوری که در یکی از مقالات قبل ذکر شد http://www.noghtenazar.org/node/1688
حضرت بهاءُالله اَلواحی خطاب به رؤسا و ملوکِ اَرض ارسال فرمودند وانتظار نداشتند که امری را که حضرتشان اظهار نمودند قبول کنند و در حقیقت به این امر هم آگاه بودند که جوابیه ای هم دریافت نخواهند کرد. در لوح خطاب به ملکۀ ویکتوریا حضرت بهاءُالله کلامی دیگری به کار گرفتند و آن اِنذار دربارۀ «صلحِ اَصغَر» بود.

«لَمّا نَبَذتُمُ الصُّلحَ الأکبَرَ عَنْ وَرائِکُمْ تَمَسَّکُوا بِهذَا الصُّلحِ الاَصغَرِ لَعَلَّ بِهٖ تُصْلَحُ اُمورُکُمْ وَ الَّذینَ فیٖ ظِلِّکُمْ عَلیٰ قَدَرٍ. یا مَعْشَرَ الآمِرینَ اَنْ اَصْلِحُوا ذاتَ بَینِکُم اِذاً لا تَحتاجُونَ بِکَثرَةِ العَساکِرِ وَ مُهِمّاتِهِم اِلّا عَلیٰ قَدَرٍ تَحفَظُونَ بِه مَمالِکَکُم وَ بُلدانَکُم. اِیّاکُم اَنْ تَدَعُوا ما نُصِحْتُم بِه مِنْ لَدُن عَلیمٍ اَمینٍ. اَنِ اتَّحِدُوا یا مَعشَرَ المُلوکِ بِه تَسْکُنُ اَریاحُ الاِختلافِ بَینَکُم وَ تَستَریحُ الرَّعِیَّةُ وَ مَنْ حَولًکُم اِنْ اَنتُم مِنَ العارِفینَ. اِنْ قامَ اَحَدٌ مِنکُم عَلَی الآخَرِ قُومُوا عَلَیهِ. اِنْ هذا اِلّا عَدلٌ مُبینٌ. کَذلِکَ وَصَّیْناکُم فِی اللّوحِ الَّذی اَرسَلناهُ مِنْ قَبلُ تِلکَ مَرَةٌ اُخریٰ. اَنِ اتَّبِعُوا ما نُزِّلَ مِنْ لَدُنْ عَزیزٍ حَکیمٍ» (3) [مضمون به فارسی: زمانی که صلح اکبر را پشت سرِ خود رَها و ترک کردید به این صلحِ اصغر متمسّک شوید که شاید بواسطۀ آن تا اندازه ای امورتان و امور آنان که در ظلِّ شمایند اصلاح شود. ای گروه حکمرانان میان خود آشتی و صلح برقرار کنید در این صورت نیازی به کثرت لشکرها و مُهِمّاتشان ندارید مگر به اندازه ای که با آن ممالک و شهرهای خود را حفظ کنید. مبادا ترک کنید آنچه را که به آن نصیحت شدید از جانب علیمِ اَمین. ای گروه پادشاهان متّحد شوید. به این اتّحاد بادهای اختلاف میان شما فرو می نشیند و عامّۀ مردم و آنان که اطراف شمایند آسوده می گردند؛ اگر شما از دانایان باشید. اگر یکی از شما بر دیگری شورید، بر او برخیزید. این نیست مگر عدلی آشکار. اینچنین شما را وصیّت کردیم در لوحی که از قبل آن را فرستادیم و این بارِ دیگر است. پیروی کنید آنچه را که از جانب عزیز حکیم نازل شد.]

این اصلِ امنیّت جمعی است. در اَواخرِ جنگ جهانی اوّل اقداماتی نه چندان موفقیّت آمیز برای مُجری داشتن صلحِ اَصغَر در «جامعۀ ملل» شروع شد که این سازمان نتوانست به هدف جامۀ عمل بپوشاند.

لوحِ اِحتراق (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

دهم ژوئیه ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

لوح مبارک احتراق یکی از الواح مبارک حضرت بهاءُالله است که دارای کلماتی است که حکایت از رنج شدید دارد. عنوان این لوح از اوّلین آیۀ آن اقتباس گردیده.

«قَدِ احتَرَقَ المُخلِصُونَ مِن نارِ الفِراقِ اَینَ تَشَعشُعُ اَنوارِ لِقائِکَ یا مَحبُوبَ العاَلَمینَ؟» * [مضمون به فارسی: مخلصین از آتش دوری سوخته اند کجاست درخشش انوارِ دیدارت ای محبوب عالمیان؟]

لوح احتراق تقریباً در اواخر سال ۱۸۷۱ م. هنگامی که هنوز بسیاری از همراهان حضرت بهاءُالله در عکّا محبوس بودند نازل گردیده. این لوح مبارک به طرز و لحنِ اَشعاری دو بیتی در سه قسمت نازل گردیده. بیانات قسمت اوّل در مورد رنج و آزار انسان آمده که هر سطر در مورد یکی از رنج های انسان صحبت شده و تمنّای کمک از قادر متعال را دارد. به عنوان مثال:

«قَد بَلَغَتِ البَلیّةُ اِلَی الغایَةِ اَینَ ظُهوراتُ فَرَجِکَ یا فَرَجَ العالَمینَ؟... قَد اَخَذَ الهَمُّ کُلُّ الاُمَمِ اَینَ اَعلامُ ابتِهاجِکَ یا بَهجَةَ العالَمینَ؟... تَرانی مَمنوعاً عَنِ البَیانِ مِن اَینَ تَظهَرُ نَغماتِکَ یا ورَقاءَ العالَمینَ؟» [مضمون به فارسی: رنج و مصیبت به نهایت رسیده کجاست ظهوراتِ گشایشِ تو ای فَرَجِ عالمیان؟... غم همۀ مردم را گرفته کجاست پرچم های شادمانی ات ای شادیِ عالمیان؟... مرا ممنوع از بیان و سخن گفتن می بینی از کجا نغمه های تو آشکار گردد ای کبوتر عالمیان؟]

بعضی از آیات هم شرحی از رنج و تحمّل بلایای وارده بر نَفْسِ مبارکِ حضرت بهاءُالله و پیروان حضرتشان و یا دیگر انسان ها می باشد. مانند بسیاری از آثار حضرت بهاءُالله بیاناتی است در سطوح مختلفه نازل شده. از جهتی شاهد وقایع مشخّصی از حیاتِ مبارک حضرتشان است که به شرحی متفاوت بیان شده. بعضی از آیات شرحی از شرایط امروز حیات است. در مورد شرایط جامعۀ انسانی حضرت بهاءُالله با بکار گرفتن کلماتی مانند «البُرُودَةُ» «النِّفاق» «البَلیّةُ» «الهَّم» «الحِرصُ» «الظُّلمةُ» «رَعَدةُ الظَّمَاءِ» [لرزۀ عطش و تشنگی] «الظُّنُونُ وَ الاَوهامُ» آن را تشریح می فرمایند. این بیانات از رنج و آزار بشری گفتگو می کند که هنوز بنحوی گسترده در عالم دیده می شود و حتّی عوامل اصلی آن را هم متذکّر می گردد.