سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

تطابق علم و دین: تاریخچۀ یک نظریه (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

پنجم اگوست ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

یکی از تعالیم دیانت بهائی تطابق دین و علم می باشد. بکار گرفتن کلمۀ «تطابق» در اشاره به این هماهنگی بسیار بجا و مناسب است زیرا به این نکته اشاره می کند که عملاً هیچ کدام از این دو بدون دیگری کامل نیست. دقیقاً مانند نُتی در موسیقی است که اگر تمامی آن با یکدیگر در کمال هماهنگی نواخته نشود زیبائی لازمه در موسیقی را بوجود نخواهد آورد. همان طوری که در مقالات قبلی مشاهده شدhttp://www.noghtenazar.org/node/1521 و http://www.noghtenazar.org/node/1624 علم وسیله ای است که خرافات و تعصبّات را از دیانت دور و حذف می نماید و به همین روال مذهب عامل مؤثری است که می تواند در بهبودی و ترویج صلح و رفاه نوع بشر کمک نماید.

بسیار مفید خواهد بود اگر این نظریه را در سطحی وسیع تر استنباط کنیم و آن این که چگونه و از چه زوایایی مذهب و علم می توانند به یکدیگر مربوط گردند. گرچه روابط دیگری هم ذکر گردیده (حقیقت در مقابل غیر حقیقت) ولی این استنباط می تواند نقطۀ شروع مناسبی در مورد مفهوم و اصلِ مسألۀ عدمِ دخالت هر یک در دیگری باشد (non overlapping magesteria) باشد که استیون گولد (Stephen Gould) آن را بیان نموده و به این معنی است که دیانت و علم هرکدام بنحوی جداگانه در زمینه های مخصوص به خود و بدون این که با هم تطابقی داشته باشند به انجام امور مربوطۀ خویش به فعّالیّت مشغول اند (حتّی اگر در مواردی مخالف یکدیگر هم باشند). حال با توجّه به این نظریه بآسانی می توان دریافت که آنچه وی (استیون گولد) اظهار داشته مغایرِ بیانی است که حضرت عبدالبهاء در موردِ «هماهنگی» این دو اَمر فرموده اند.

نظریۀ (عدم دخالت هر یک در دیگری) از جنبه ای (بدون توجّه به امکانات مخالفت های هر دو) می تواند نظریه ای باشد که توجّه سطحی بسیاری از نفوس را جلب نماید ولی در عین حال نظریه ای است که می تواند عامل ایجاد مشکلاتی هم گردد. یکی از این مشکلات این است که دانشمندان چیزی ندارند که در بهبودی «ارزش ها» (روحانی) کمک نماید. ولی در همان حال بسیار مشکل است که علوم را از ارزش هائی که بوجود می آورند جدا نمود. توانائی شکافتن اتم نهایتاً سؤالی مهمّ را به وجود می آورد که چه اموری در جامعه می تواند ارزشمند باشد؟ در واقع علوم این ظرفیّت را دارند که بتوانند محیط را تغییر دهند بر اساس مقیاس های زمانی زمین شناسی (از اوّل دورۀ انتروپوسن ـ anthropocene)
http://www.noghtenazar.org/node/1633 مسألۀ «ارزش» مرتّباً در میان تحقیقات علمی بیش تر مورد توجّه قرار می گیرد. جامعۀ بشر دانشمندانی را لازم دارد که «ارزش» های جامعه را هم در امور تحقیقی خویش و هم در مباحث عملی جامعه به کار گیرند بخصوص ارزش هایی که در نحوۀ انتخاب جامعه مؤثّر است. بعلاوۀ حمایت مالی تحقیقات علمی از طرف جامعه (بر اساس ارزش های جامعه) تأکیدی بر عدم جدا ناپذیری این دو حوزه می باشد.

در اکتبر چه خبری است؟ جشن دویستمین سال تولّد (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

چهارم اگوست ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

سال جاری (۲۰۱۷) دویستمین سال تولّد حضرت بهاءُالله است که این تولّد در تمامی نقاط دنیا در دو روز ۲۰ و ۲۱ اکتبر جشن گرفته می شود. جوامع مختلفۀ بهائی کلاً در مناطق محلّی خویش این واقعه را جشن خواهند گرفت.

این دو روز با هم جشن گرفته می شود زیرا که دیانت بهائی دارای دو مَظهَرِ ظهور می باشد. جشن روزهای تولّد حضرت باب و حضرت بهاءُالله هر دو یکی بعد از دیگری برگزار می شود.

حضرت باب مَظهَرِ ظهور و مُبشِّرِ دیانت بهائی می باشند. http://www.noghtenazar.org/node/1612 حضرت باب پیروان خویش را برای ظهورِ مَظهَری دیگر که بعد از ایشان ظاهر می شدند آماده کردند ـ این بشارت بسیار شبیه بشارتِ یَحییٰ تعمیددهنده است که مردم را برای ظهور حضرت مسیح آماده می نمود.

حضرت بهاءُالله، بینان گزار دیانت بهائی، همان مَظهَرِ ظهوری هستند که حضرت باب به ایشان بشارت ظهورشان را مژده داده بودند. حضرت بهاءُالله رسالت خویش را از سال ۱۸۵۲ شروع نمودند و برای چهل سال تحمّل تبعید و زندان نمودند. در تعدادی از مقالات قبلی https://beyondforeignness.org/category/bahaullahslife مطالبی در مورد حیات و آثارِ حضرت بهاءُالله https://beyondforeignness.org/category/bahaullahswritings و همچنین اثراتِ تعالیمشان در حیات بسیاری از پیروان ایشان و جامعه مطالبی اشاره گردید.

از آثار حضرتشان کاملاً مشخّص است که تعالیمشان برای گروه مخصوصی نبوده و برای تمامی نوع بشر می باشد.

«این نِدا و این ذِکر مخصوصِ مملکتی و یا مدینه ای نبوده و نیست.» ۳