سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

تفسیر حقیقیِ آیات الهی در مقابل استنباط ظاهری معنای آثار (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti)(۲)
۶ ژوئن ۲۰۱۷

ترجمۀ مهرداد جعفری

تمرکز بیش از حدّ در استنباط بعضی از نوشتجات بخصوص آثار ادیان ممکن است همان طوری که متأسّفانه دیده می شود امروزه ایجاد اشکالاتی نماید که در بعضی از موارد نتایجی هم داشته که به کشتار انجامیده و حتّی در بعضی دیگر از مواقع عامل اختلافات غیرقابل حلّی گردید.

هدف از این نوشتار این است که حضرت بهاءُالله به چه نحوی تفسیر آثارِ اِلهی را توصیه می فرمایند که نتیجه آن وحدت عالم بشری گردد. همان طوری که در مقالات قبلی این سری اشاره شده هدف غائی حضرت بهاءُالله در نزول آثارشان ایجاد وحدت و مَوَدَّت بین نوع بشر است. آنچه را که ما به عنوان نوع بشر از چنین آثاری استنباط نموده دقیقاً در نحوۀ رفتار ما برای هدف ساختن جامعه ای متّحد کمک می نماید.

به عنوان مثال از جهتی می توان در نظر گرفت استنباطات ظاهری بیش از حدِّ آثار ممکن است از اتّحاد حقائق ادیان و حقائق علمی جلوگیری نماید. به عنوان مثال در مقاله ای قبلاً تحت عنوان «هفت آسمان و کرات دیگر خارج از کهکشان خورشید» اشاره به این امر گردید که نظرات صائب حضرت بهاءُالله در مورد استنباط ظاهری در موضوع سیارات را که ممکن است به عدم درک صحیح بیانجامد، مشاهده نمودیم. حتّی استنباط ظاهری از داستان خلقت که در بسیاری از موارد با توجیهات علمی مغایر است عامل اختلافات است که حتّی بعضی از نفوس را به عدم قبول اصول علمی مجبور می سازد و یا بعضی دیگر حقائق ادیان را مطرود می شمارند. این اختلافات لازمۀ حیات نیست و شاید بتوان این اختلافات را با کمی روشنفکری در نحوۀ خواندنِ بهتری از آثار بجز استنباط معنای ظاهری از میان برداشت.

دیانت بهائی جنبۀ ظاهری داستان خلقت را امری اِستعاری که معنائی دیگر دارد به شمار می آورد. این امر نه تنها ما را قادر می سازد توجّه خویش را به زیبائی حقیقی آثار معطوف نموده، همچنین عواملی را که باعث جدائی و تفرقه می گردد آن طوری که ذکر شد از میان برمی دارد.

منتخباتی از آثار حضرت بهاءُالله (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۷ ژوئن ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

در دورانی که حضرت شوقی اَفندی در ایّام جوانی در دانشگاه اکسفورد بودند هیچ گمان نمی نمودند روزی رهبری جامعۀ دیانتی را به عهده خواهند گرفت که والدِ عالی قدرِ جَدِّ خویش یعنی حضرت بهاءُالله مؤسّس آن بودند. خدمتی را که حضرت شوقی افندی آرزو داشتند به دیانت بهائی نمایند ترجمۀ آثارِ نازله از زبان اصلی به زبان انگلیسی بود. لذا به همین منظور تمام سعی و تمرکز خویش را به کار بردند تا مهارت های لازمه در امر ترجمه را کسب نموده تا بتوانند آثار حضرت بهاءُالله را ترجمه نمایند.

علی رغم به دوش گرفتن وظائف متعدّد به عنوان ولیِّ اَمرُالله [ولیِّ اَمرِ خدا؛ جانشین منصوص حضرت عبدُالبهاء و ولیِّ اَمرِ دین بهائی] که از سال ۱۹۲۱ شروع گردید و تا هنگام صعود [وفات] ایشان در سال ۱۹۵۷ ادامه داشت ایشان توانستند فرصتی پیدا نمایند که به این رؤیا و آرزوی دوران جوانی خویش تحقّق بخشند. نتیجۀ آن امروزه هدیه ای است که تحت عنوان «منتخباتی از آثار حضرت بهاءُالله » مشهور است که مجموعه ای دست چین شده از آثار حضرت بهاءُالله می باشد که جامعۀ بهائی حال در دست دارد. این اثر نفیس در سال ۱۹۳۵ منتشر گردید که مجموعه ای از آثار را که قبلاً ترجمۀ انگلیسیِ آنها در دسترس نبوده در اختیار گذاشته.

همان طوری که از مقدمۀ کتاب منتشر شده در آمریکا در سال ۱۹۵۲ برمی آید حضرت ولیِّ اَمرُالله این مجموعه را تحت پنج موضوع عمده تقسیم بندی نمودند که چشم انداز وسیعی از تعالیم حضرت بهاءُالله به ذهن متبادر می نماید. اوّلین موضوع در مورد یگانگی و منحصر به فرد بودن این ایّام است. ایّامی که دوران آزادی بشر و دورانِ تحقّقِ وُعودی که سابقه اش را تاریخ بشریّت به خود ندیده: از شمارۀ های یک تا هجده این مجموعه در مورد بلوغ بشر است. موضوع دوّم دربارۀ حقیقتِ پیام هر یک از پیامبران اِلهی در تربیت روحانی نوع بشر که متوالیاً ظاهر گردیدند که (شمارۀ های ۱۹ تا ۴۹) می باشد. مبحث سوّم دربارۀ حقیقت و طبیعت بقای روح انسانی است (از شمارۀ ۷۰ تا ۹۹). قسمت چهارم در مورد نظم جهانی و حیات جامعۀ انسانی است. ( از شمارۀ ۱۰۰ تا ۱۲۱). قست نهایی هم در مورد حیات روحانیِ نفوس است.

منتخباتی از آثار حضرت بهاءُالله امکان بهتری به جامعۀ بهائی می دهد تا جامعیّت تعالیم حضرت بهاءُالله را به نحو مطلوب تری استنباط نمایند.

این مجموعه یک اثر از تمامی آثار ترجمه شده توسط حضرت ولیِّ اَمرُالله می باشد. در آثار منتشره حضرت ولیِّ اَمرُالله امر ترجمه فقط یکی از اقداماتی بود که شخصاً به عهده گرفته بودند. علاوه بر آن حضرتشان مطالب دیگری هم ترقیم و منتشر نمودند. اَهَمُّ اوقات حضرت ولیِّ اَمرُالله در طرّاحی و زیباسازی مرکز جهانی بهائی، ارتفاع و استقرار مؤسّساتِ انتخابی در سطح محلّی، ملّی متمرکز بوده که موجودیّت دیانت بهائی را از تعداد معدودی کشورها به ۲۱۹ مملکت و جزائر جهان رساندند. فتوحاتی غیرقابل تصوّر و امکان تخیّل بشری.

در زیر پنج قطعه از هرکدام از مواضیع ذکر شده آمده: