بشارات

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/30

برگرفته از:
http://fa.iranpresswatch.org/post/5930/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9...

جوامع بهائی در حالی دویستمین سالروز میلاد بنیانگذار این دیانت را جشن میگیرند که پیروان این آئین همچنان در معرض آزار و ستم قرار دارند.

نوشته مایکل بین یُون (Micahel Binyon)

ترجمه دیده بان مطبوعات ایران

۲۱ اکتبر ۲۰۱۷

تایمز (لندن) ـ The Times

http://fa.iranpresswatch.org/wp-content/uploads/sites/2/2017/11/methode2...
از زمان تاسیس آئین بهایی در قرن نوزدهم، تعداد پیروان این آئین حدودا به ۷ میلیون نفر رسیده است.

دویست سال قبل شخص نفیسی در طهران بدنیا آمد که با عشق و علاقه مفرط به ترویجِ اصول یکتائیِ خداوند، وحدت اساسِ ادیان و یگانگیِ نوع بشر پرداخت. وی پیام خویش را با تحمّل ظلم و تبعیدِ اجباری به ورای مرزهای ایران زمین برد و پایه گزارِ نوینترین دیانت جهانی یعنی آئینِ بهائی گردید.

امروز دویستمین سالروز تولد (حضرت) بهاءاللّه بنیانگذار آئین بهائی، در حالی در جوامع بهائی جشن گرفته میشود که پیروان این آئین هنوز در سرزمین ایران در معرض ستم و آزار شدید هستند.

تعداد بهائیان جهان در حال حاضر به حدود ۷ میلیون نفر میرسد که تقریباَ در تمامی کشورهای جهان اقامت دارند. از کشور هندوستان گرفته که به تخمینی نزدیک به دو میلیون بهائی دارد، تا جزیره دور افتادۀ سنت هلن (St. Helena) که تعداد بهائیان آن به ۱۲ نفر میرسد و مرکزی اختصاصی برای پذیرایی از بازدید کنندگان دارند.

گفتنی است که هر یک از جوامع بهائی به شیوۀ دلخواه خود این مناسبت را گرامی میدارند، زیرا در دیانت بهائی پیشوایانِ مذهبی و یا مراکز رهبری وجود ندارد. به عنوان مثال، در کشور انگلستان که ۷۰۰۰ نفر بهائی دارد، محور اصلی جشنِ میلاد بر ارائۀ خدمات اجتماعی به گروه های جوانان و تشکیل کلاسهای آموزشِ کودکان و ایجاد ارتباط با پیروان سایر ادیان متمرکز میباشد.

بهائیان معتقدند که حقائق الهیه، در طی قرون و اعصار متوالی، از طریق کتب مقدّسۀ ادیان نازل گردیده و این اصل وحدتِ اساسِ ادیان را تشکیل میدهد.

در کشور انگلستان، بهائیان از یک سو با تشکیل دوره های مطالعاتی در منازل خویش و یا در مراکز محّلی به پرورش جنبه های روحانی وجود پرداخته و از طرف دیگر با ارائۀ خدمات عام المنفعه به جامعه نظیر کمک به سالمندان و همکاری در پاکسازی فضاهای سبزِ پارکها در برنامه های سازمان یافتۀ اجتماعی مشارکت مینمایند. هدف ایشان از ارائۀ اینگونه خدمات اینست که تعهد اخلاقی خود را نسبت به جامعه ادا کرده و ارتباطی قوی بین خدمت به همنوع و تحقق توانائیهای فردی خویش برقرار سازند.

در جهانی که در سال های آغازین هزارۀ سوّمش، هنوز سایۀ شوم نفرت و جنگ، جهانیان را احاطه کرده، یک بار دیگر، عید اعظم رضوان، سلطان اعیاد بهائیان جهان، فرا رسیده است. حضرت بهاءالله شارع دیانت بهائی یک قرن و نیم پیش در چنین ایّامی، حکم جنگ و جهاد و تنجیس این و آن را نسخ فرمود و حکم محکم صلح و وحدت عالم انسان را تشریع فرمود و در آثار وحیانی اش که به مدت چهل سال در تبعید و زندان ارائه نمود، راه و روش رسیدن به چنین هدف مقدسی را تشریح فرمود. جانشین حضرتش، حضرت عبدالبهاء، روح و جان و جنبۀ معنوی این راه و روش را، چنین بیان فرموده است:

«ای یارانِ این مظلوم [=حضرت عبدُالبهاء] نظر را از مشاهدۀ غیر پاک نمایید بیگانه نبینید بلکه جمیع را آشنا دانید زیرا با وجود ملاحظۀ بیگانگی محبّت و یگانگی مشکل است و در این دور بدیع به نصوص الهی باید با جمیع طوائف و ملل یگانگی نمود و نظر به عُنف و شدّت و سوء نیّت و ظلم و عداوت ننمود بلکه به افق عزّت قدیمه باید نظر کرد که این کائنات هر یک آیتی از رَبُّ الآیاتند و به فیض الهی و قدرت ربّانی به عرصۀ وجود قدم نهادند. لِهذا آشنا هستند نه بیگانه یار هستند نه اغیار و به این نظر باید معامله نمود. پس یاران باید در نهایت مهربانی و محبّت با دوست و بیگانه هر دو اُلفت و مَحبّت نمایند و ابداً نظر به استحقاق و استعداد نکنند در هر صورت نهایت مهربانی فرمایند از شدّتِ عِناد و جدال و بَغضا و عُدوانِ خلق شکست نخورند. اگر آنان تیر زنند اینان شهد و شیر بخشند اگر زهر دهند قند بخشند اگر درد دهند درمان بیاموزند اگر زخم زنند مَرهَم بنهند اگر نیش زنند نوش روا دارند.» (منتخباتی ازمکاتیب، ج ۱، شمارۀ ۸.)