پیامهای مرکز جهانی بهائی

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/39

برگرفته از: http://www.payamha-iran.org/node/251

پیام خطاب به احبّای مجتمع در باتامبانگ-کامبوج

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به احبّای مجتمع در باتامبانگ-کامبوج به مناسبت افتتاح مشرق‌الاذکار(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

۱ سپتامبر ۲۰۱۷

دوستان عزیز و محبوب،

هنوز یک سال از زمان بزرگداشت اتمام بنای آخرین مشرق‌الاذکار قارّه‌ای نگذشته که صبح جدیدی در توسعۀ مؤسّسۀ مشرق‌الاذکار دمیده است. شما در محلّ تجلّی این صبح جدید جمع شده‌اید، یعنی مقرّ اوّلین مشرق‌الاذکار محلّی، بنیانی که آغاز مرحله‌ای است که اکنون در افق طالع گشته. افتتاح این بنای بی‌نظیر فرصتی است تاریخی و نویدبخش تأسیس مشرق‌الاذکارهای بی‌شمار محلّی و ملّی در تبعیّت از حکم حضرت بهاءالله نازل در کتاب مستطاب اقدس که می‌فرمایند "عمّروا بیوتاً بأکمل ما یمکن فی الامکان باسم مالک الأدیان فی البلدان."

بس برازنده و شایسته است که گرامی‌داشتِ این لحظۀ خاصّ تاریخی در منطقه‌ای صورت می‌گیرد که ارتباطی دیرینه و افتخارآمیز با امر الهی دارد، چه که حتّی در زمان حیات حضرت بهاءالله پیام مبارکش تا نواحی جنوب شرقی آسیا رسیده بود، پیامی که همۀ مردمان را به فعّالیّت در راه صلح و اتّحاد دعوت ‌می‌نمود و البتّه لزوم و فوریّتش نهایتاً در طیّ سال‌های متمادی بعد شدّت یافته است. آیا عدم اتّحاد موجب شدّت بحران‌ها و اختلافاتی نیست که جهان را مبتلا ساخته است؟ آیا عدم اتّحاد رنج و مشقّاتی را که بسیاری از مردمان با آن مواجهند تشدید ننموده است؟ الحمد لله که مردمان پاک‌دل کشور کامبوج که خود مصائب زیادی متحمّل شده‌اند با چنین اشتیاقی به دعوت جمال قدم پاسخ می‌گویند. آنان مجدّانه می‌کوشند تا به مدد نیروی اتّحاد، نفوس را با آموزش مادّی و معنوی تعالی بخشند و مردمان را قادر ‌سازند تا قابلیّت خدمت را در خود پروش دهند. احبّای کامبوج براستی جزو نفوسی کوشا و پیشرو در مرزهای یادگیری عالم بهائی برای ایجاد جوامعی استوار بر بنیانی پایدار هستند.

بدین ترتیب بنای مشرق‌الاذکار در باتامبانگ، شاهدی است از درخشش تابان نور ایمان در قلوب احبّای آن سامان. نقشۀ این بنا که کار یک معمار ماهر از اهالی کامبوج است وقار و زیبایی فرهنگ آن ملّت را بازتاب می‌کند‌؛ فنون جدید در آن به کار برده شده ولی با طرح‌های سنّتی منطقه در هم آمیخته است و به یقین متعلّق به سرزمینی است که از آن برخاسته است. این معبد حتّی قبل از افتتاحش موفّق شده آگاهی کسانی را که در ظلّ آن ساکنند در بارۀ موضوعی که جزو لاینفکّ مشرق‌الاذکار است، یعنی جدایی‌ناپذیری عبادت و خدمت در حیات جامعه، افزایش دهد و درک بیشتری را نسبت به اهمّیّت اتّحاد به وجود آورَد که حال با عبادت به صورت جمعی در درون مشرق‌الاذکار تقویت خواهد شد. ظهور این بنیان رفیع محرّکی است برای کوشش در پرورش جوامعی که امتیازشان اتّکا بر کمالات روحانی است، بنیانی که با اهدافی والا توسّط مردمانی شریف بنا گردیده است.

برگرفته از: http://www.payamha-iran.org/node/246
١٢ شهرالجمال ١٧٤
١٨ اردیبهشت ١٣٩٦

احبّای عزیز الهی در کشور مقدّس ایران ملاحظه فرمایند

نهمین سال مسجونیّت اعضای محترم سابق هیئت یاران در حالی رو به اتمام است که آن عزیزان هم‌چنان از حقوق اوّلیّۀ انسانی خود محرومند. جمع کثیری در ایران و جهان منتظر پایان این محکومیّت طولانی و غیر قانونی هستند. اگرچه تعدادی از خادمین ارجمند مؤسّسۀ علمی بعد از چندین سال حبسِ غیر عادلانه آزاد شده‌اند ولی بعضی هنوز در زندانند و برخی دیگر به عناوین مختلف گرفتار رنج و حرمان. مروّجين علم و دانش که تأسیس و تداوم فعّالیّت این مؤسّسه را از جمله درخشان‌ترین ابتکارات در راه استقامت سازنده می‌دانند خواستار رفع ممانعت تحصیلی جوانان بهائی ایران می‌باشند.

در حقیقت همگی شما عزیزان از بهائیان قدیم گرفته تا مؤمنین جدید هر یک به نحوی دچار جور و جفای مغرضین جاهل و ظلم و ستم متعصّبین غافل هستید. سیاست خفقان اقتصادی علیه شما به بهانه‌های مختلف اعمال می‌شود. تحقیر دانش‌آموزان در مدارس و اخراج دانشجویان از دانشگاه‌ها کماکان ادامه دارد. حملات ظالمانه به منازل و به دنبال آن غصب اموال، بازداشت افراد، اخذ وثیقه‌های سنگین، و صدور احکام بی‌اساس هم‌چنان در جریان است. تبلیغات سوء و وسیعِ رسانه‌های عمومیِ وابسته به دوایر رسمی و ساختن فیلم‌های افتراآمیز جهت تشویش اذهان عمومی علیه جمعی هم‌وطن‌ مرتّباً افزایش می‌یابد. این تبعیضات و این بی‌عدالتی‌ها نسبت به شهروندانی قانون‌مند روال کار برخی از مسئولین امور است که مدّعی اجرای عدالت اسلامی می‌باشند.

پوچی ادّعاهای ظالمین بر همگان روشن و مبرهن گشته است. بعضی از وقایع‌ سال پیش جای هیچ شک و شبهه‌ای برای ایرانیان و مردم جهان باقی نگذاشته است که تعصّبات خشک مذهبی و ملاحظات دنیویِ برخی از مراجع دینی انگیزۀ واقعی همۀ مخالفت‌ها و ستم‌های وارده بر بهائیان است. نمایندگان مملکت در مجامع بین‌المللی دیگر قادر به انکار ماهیّت عقیدتی این تبعیضات نیستند. متصدّیان امور که جوابی قانع‌کننده برای چنین رفتار غیر معقول ندارند و به ضرر و زیان سیاست‌های تنگ‌نظرانۀ خود برای شهرت و اعتبار بین‌المللی ایران هم اهمّیّت نمی‌دهند از پاسخ صادقانه به این سؤال نیز عاجز مانده‌اند که دلیل اصلی نگرانی‌شان از وجود یک جامعۀ بهائی فعّال در آن سرزمین چیست.