سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

ادلید شارپ 1

متولد 1896 صعود پنجم اکتبر 1976

محل تولد تگزاس

محل صعود طهران، ایران

محل دفن گلستان جاوید طهران

ترجمه مهرداد

ادلید شارپ ایّام طفولیت خویش را در مکزیکو گذراند و بعداً برای تحصیل به همراه مادر خویش به کالیفرنیا رفت. بعد از اختتام تحصیلات در محلّۀ ایتالیائی های سانفرانسیسکو به شغل معلّمی مشغول گردید. در دوران طفولیت پدر خویش هوراس ام. شارپ (Horace M. Sharpe) را که مسیحی بود از دست داد ولی در همان ایّام جوانی پیام حضرت بهاءالله را از مادر خویش، کلارا شارپ (Clara Sharp) که نفسی مؤمن بود شنید و به امر مبارک ایمان آورد.

در سال 1926 میلادی، مؤمن برجستۀ امر الهی دکتر سوزان مودی (Dr, Susan I. Moody) در سن هفتاد و هفت سالگی حسبُ الامر مبارک حضرت ولیّ امرُالله برای دومین بار به ایران مهاجرت نمود. حضرت ولیّ امرُالله صمیمانه اجازه دادند که ادلید شارپ را برای خدمت در مدرسۀ تربیت در پایتخت کشور به همراه خویش ببرد. این دو مهاجر قسمت اوّل سفر خویش به ارض اقدس [حیفا و عکا] را با کشتی به پایان رسانده و برای دوازده روز سعادت زیارت مقاماتِ متبرکه [اماکن مقدسۀ بهائی در حیفا و عکا] را به همراه عنایات و هدایات روحانی حضرت ولیّ امرُالله که در سال های آتی خدمت عامل استقامت و رزق روحانی ایشان بود، یافتند.

سپس از طریق زمینی عازم طهران گردیدند و ادلید بعد از وصول به طهران به عنوان مدیر مدرسه (تربیت) با پشتکاری بی نظیر تا هنگامی که مدرسه بسته شد مشغول به خدمت گردید. (خانم های) روح انگیز فتح اعظم و اشراقیه ذبیح ایشان را در این خدمت دشوار حمایت نموده و در تمام طول این مدّت حامیان با وفای ایشان بودند.

بعد ازقریب به دو سال اقامت از حضرت ولیّ امرُالله کسب اجازه نمود که بتواند مادر خویش را در طهران نزد خود بیاورد که بلافاصله مورد تصویب مبارک قرار گرفت و حضرت ولیّ امرُالله طی تلگرافی به ایالات متحده امریکا امر فرمودند که خانم (کلارا) شارپ به طهران سفر نمایند و بدین وضع ایشان در مهدِ امرُالله [ایران] در کنار دختر خویش در میدان تعلیم و تربیت بهائی قائم به خدمت گردید.

بعد از تعطیلی مدرسۀ (تربیت) در طهران، ادلید بنابر امر مبارک حضرت ولیّ امرُالله به اقامت خویش در طهران ادامه داد و تدریجاً کلاس های تعلیم و تربیت به زبان انگلیسی برای دختران و پسران را ترتیب داد که به مطالعۀ آثاری چون نظم اداری بهائی (Baha’i Administration)، قَد ظَهَرَ یَومُ المیعاد (The Promised Day is Come)، نظم جهانی حضرتِ بهاءُالله (The World Order of Baha u llah) و دیگر آثار متعالیِ مُلهَمه از خامۀ حضرت ولیّ امرُالله پرداختند. بسیاری از جوانان این کلاس ها با شایستگی فراوان مصدر خدماتی عالیه چه در داخل و چه در خارج از ایران گردیدند.

سرپرستی و معلّمی در مدرسه تربیت تنها میدان خدمات خستگی ناپذیر و پرتوان ایشان نبود. ادلید در اوقات متفاوتی در لجنات متعددی مانند لجنۀ بین المللی که به جمع آوری مطالبی برای درج و انتشار در کتاب عالم بهائی (The Baha’i World)، لجنۀ خدمات اطفال، لجنۀ مطالعۀ آثار امری، لجنۀ وحدت شرق و غرب و لجنه ای که مسؤولیّت ترجمۀ آثار امری به انگلیسی بود هم به خدمت مشغول گردید.

دروازه ها برای تجارت باز شد ولی نمی توان سوابق نقض حقوق بشر ایران را نایده گرفت

16 جولای 2105

نوشته دکتر نازیلا قانع (1)

ترجمه از مهرداد

"یکی از اماکن متبرکۀ دیانت بهائی در شهر حیفا در شمال کشور اسرائیل. دیانت بهائی بوسیله نجیب زاده ای ایرانی در قرن نوزده تأسیس گردید. پیروان دیانت بهائی تا حال حدود پنج میلیون است که در بیش از 190 کشور دنیا پراکنده هستند." ( رویترز)

در دهکده ای در شمال غربی ایران خانواده ای به علت آتش گرفتن محل سکونت خویش از خواب بیدار می شوند.

چند روز قبل این خانواده، مغازه ای را که در طبقه تحتانی محل سکونت خویش داشتند به خانمی اجاره دادند که این خانم امیدوار بود بتواند با فروش وسائل و لوازم بهداشتی زندگی محقرانۀ خویش را ادامه دهد.

پلیس محلّی وی را اگر نتواند مجوز کسب تهیّه نماید به بستن مغازه اش تهدید کرده بود، ولی علیرغم پرداخت تمام مخارج لازمه درخواست مجوز کسب وی پی در پی رد شد. برای دریافتن علّت ندادن مجوز یکی از مقامات رسمی به وی گفته بود که خود این خانم دلیلش را می داند: "به دلیل این که ایشان در مغازه خویش دیانت بهائی را تبلیغ می کند."

زمانی که وی اصرار در گرفتن مجوز کسب نموده بود، یکی دیگر از مسؤولین به وی محرمانه گفت که خط مشی دولت مربوط به اعتقادات مذهبی وی می شود که در خواست مجوز کسب به وی داده نمی شود و نمی تواند درآمدی از کسب داشته باشد. زمانی که این خانم به کسب خویش ادامه داد، مغازۀ وی را به آتش کشیدند و اگر خانواده ای که در طبقۀ فوقانی خوابیده بموقع بیدار نشده بودند به احتمال بسیار زیاد از این مهلکه جان سالم بدر نمی بردند.

حال همان طوری که جوامع بین المللی مجدداً خود را در معاملات با ایران درگیر می نمایند و تجارت و روابط سیاسی بزودی برقرار خواهد گردید، مردم ایران برای دورۀ جدیدی از گشایش از مشکلات خود را آماده می نمایند. در این میان سیصد و پنجاه هزار بهائیان هستند که بسیار امیدوارند که نه تنها در این امکانات شریک گردند بلکه بتوانند همکاری و کمکی در پیشرفت سرزمین آبا و اجدادی خویش بنمایند.