×
صفحه نخستدرباره سایتشرایط استفادهحریم خصوصیتماس با ما
اصول اعتقاداتاخلاقیاتتاریخاجتماعیاحکامادیان دیگراقتصادبشاراتحقوق بشرسیاستپاسخ به اتهاماتشعر و ادبفهرست تمام مقالات
پیامهای مرکز جهانی بهائی اخبار جامعۀ بهائی گشت و گذار در اخبار بخش سردبیر

برای شروع یا قطع اشتراکتان در خبرنامه سایت، آدرس ایمیل خود را در ذیل وارد کنید.

ثبت نام
قطع اشتراک
twittertelegraminstagram
×
بسیار پرمحتوی و پرمعنا بود یاد ... مهم نیست بهائیت دین است یا هرچ ... واقعا تاسف آوره.این اتفاق در ا ... دين سيستمي است كه همهءاجزايش ب ...
در پاسخ به فصلنامه مطالعات تاریخی شماره های 17 و 20 در پاسخ به ویژه نامه 29 ایّام جام جم ندای حق
یوزارسیف هم خاتم النبیّین بود!وقت آن است كه بدانيم دين بهايي چيستدرد دلی با خانم وزیر بهداشتآیا بهاییان در انتخابات شرکت می کنند؟تخریب گورستان‌ و عدم صدور جواز دفن بهاییان در شماری از شهرهای ایران
img

سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

چرا آثار دیانت بهایی به زبان عربی نازل شده است ؟
1386/05/27

بسیاری از دوستان غیر بهایی سئوال بالا را مطرح می فرمایند و تاکید می نمایند از آنجا که حضرت بهاالله، شارع دیانت بهایی، پیامبری ایرانی و فارسی زبان بوده اند؛ طبعا می بایست آثار ایشان نیز به زبان فارسی باشد.
به عقیده نگارنده، غالبا طرح چنین سئوالی ناشی از آشنایی محدود واولیه با آئین بهایی می باشد. چه که آشنایی و مطالعه بیشتر در خصوص این آئین مبین، نشان می دهد که علاوه بر آثار عربی، بخش عمده و قابل ملاحظه ای از آثار مبارکه حضرت بهاءالله به لسان فارسی نازل شده است1. که از جمله می توان به کتاب ایقان و کلمات مبارکه مکنونه فارسی اشاره نمود که در میان آثار وحیانی دیانت بهایی واجد مرتبتی مخصوص و ممتاز می باشند. دیگر می توان از هفت وادی، چهار وادی، مثنوی مبارک، کتاب بدیع، اشراقات، طرازات، تجلیات، کلمات فردوسیه و کثیری از الواح و ادعیه مبارکه به زبان فارسی یاد نمود. در این میان حتی الواحی به قلم حضرت بهاءالله موجود است که «در نهایت بلاغت به فارسی صرف»2 و پارسی سره نازل شده است. به عنوان نمونه می توان مناجات نازله با مصدر «بنام خداوند بی مانند » را ذکر نمود که در مجموعه «ادعیه حضرت محبوب» به طبع رسیده است.3
مضافا اینکه در آثار مقدسه بهایی، زبان فارسی، ستایش و تکریم شده4 و به عنوان «لغت نوراء»5 و«لسان شیرین»6و نمکین7 مذکور می باشد.
اما سئوالی که به طور خاص مطرح می گردد اینست که چرا کتاب اقدس به زبان عربی نازل شده است؟
لازم به ذکر است که «کتاب اقدس» مقدس ترین و مهمترین اثر آئین بهایی و عمده ترین منبع و مرجع برای احکام آنست.
در پاسخ به سئوال اخیر باید گفت که:
در قیاس با زبان فارسی، آثار مقدسه بهایی از لسان عربی با عنوان «لغت فُصحی»8 یاد می فرماید. یعنی لسانی که فصاحت دارد و فصاحت به معنای روشنی و استواری کلام است9. یکی از خصوصیاتی که باعث می شود تا بیان و لسان، فصیح واستوار گردد؛ گستردگی واژگان است. و از این جهت زبان عربی کم نظیر است. اعراب برای هر حالتی و برای هر شانی لغتی دارند. به عنوان نمونه در مقوله اصوات چنین ظرافتی موجود است. آنها به صدای باد می گویند : هزیز – به صدای کلاغ: نعاق – صدای سگ: نباح – صدای کبوتر: هدیر – صدای ناله : حنین و ...
از جهت عمق نیز عربی یک شاهکار بی همتا است. بعضی مواقع معانی، چنان عمیق است که در ترجمه یک واژه به فارسی ناچار از بیان چند عبارت می باشیم . فی المثل ما لفظ «استنباط» را بارها به کار می بریم: «استنباط بنده از آیه مبارکه چنین است ... »
ریشه این کلمه «نبط» است. نبط در لغت به معنای آبی است که در اعماق زمین موجود و مکنون است و استنباط یعنی آبی را که در عمق زمین است، کشف نماییم. لذا وقتی می گوییم «از آیه مبارکه استنباط نموده ام» یعنی معانی آیه مبارکه را که به مثابه آبی در اعماق الفاظ بوده، کشف نموده ام.
این امتیازات، یعنی بسط و عمق واژگان، عربی را به زبانی دقیق و مناسب برای بیان مفاهیم دقیقه مبدّل نموده است .
از طرف دیگر حضرت بهاءالله «به لسان عربی تسلط کامل داشتند و به اقتضای مقام هر وقت لازم می آمد که معنی دقیق مطلبی در الواح و آثار بیان گردد؛ ترجیح می دادند که آیات به لسان عربی نازل گردد»10 لهذا امّ الکتاب دیانت بهایی یعنی کتاب مستطاب اقدس که حاوی دقیق ترین معانی و ظریف ترین حقایق است به زبان عربی و در «نهایت ایجاز»11 نازل شده است. و از همین روست که بهاییان فارسی زبان تشویق شده و مامور گردیده اند که لغت فصحی را – که با آن قرابت دارند – فراگیرند و از آیات عربیه حظّ مستقیم برند و به اصطلاح ازسر چشمه نوشند. چه که «لغت اصلی تاثیر کلی و حلاوتی دیگر دارد»12

منابع:
1- این موضوع در باره آثار مبارکه حضرت عبدالبهاء و حضرت ولی امرالله نیز مصداق دارد.
2- مائده آسمانی جلد 5 ص 44
3- ادعیه حضرت محبوب ص 290
4- مائده آسمانی جلد 7 ص 172
5- مجموعه الواح بعد از کتاب اقدس ص 71
اشراقات و چند لوح دیگر ص 73 و 184
6- مائده آسمانی جلد 7 ص 173
7- آثار قلم اعلی جلد 7 ص 124
8- اشراقات و چند لوح دیگر ص 184
9 – معانی ، دکتر سیروس شمیسا ص 44
10 – کتاب اقدس ، مرکز جهانی بهایی 1992 صفحه 19 از مقدمه
11 – همان جا ص 20
12 – پیام آسمانی ص 109 به نقل از توقیع منیع 26 جولای 1932

نظر خود را بنویسید


زبان عربی در دیانت بهایی

ایران
ارسال شده در : 1391/9/20

در مورد دلایل قانع نشدم

اشتباهات قران

مجتبی
ارسال شده در : 1390/7/6

اگر یک زبان شناس پیدا شود که قران شما بیشتر غلط و غلوط دارد عزیزم. اشتباه در قران آن هم از یک عرب زبان نابخشودنی تر است.

ای کاش یک زبانشناس عربی پیدا

محمدرضا
ارسال شده در : 1390/5/23

ای کاش یک زبانشناس عربی پیدا میشد و می گفت که در این کتب به ظاهر مقدس چقدر غلط گرامری و اعرابی موجود می باشد که جاکی از تسلط کم نویسنده آن به زبان عربی و ساختگی بودن این دین است

دین احمقانه

حنانه
ارسال شده در : 1386/7/21

چه اهمیتی دارد هان؟جه اهمیتی دارد که آن مرد کله خراب که روابط زناشویی بین محارم(برادر_ خواهرو...) را با این دین احمقانه رواج داده فارسی حرف می زند یا عربی ویا هر زبان دیگری.واقعا که پیروان چنین حماقتی بی شک مشکل روانی دارند.والسلام

دلائل ديگر

tabasha
ارسال شده در : 1386/5/30

با تشكر از ورقا عزيز با اجازه دلائل ديگري كه به نظر حقير ميرسد عنوان ميكنم:تقريبا از بعد از ورود اسلام به ايران زبان عربي به عنوان زبان علمي وعرفاني مورد نظر بوده است واكثر دانشمندان و علما كتب مهمه خود را به اين زبان مينگاشتند وتسلط كامل به اين زبان دليل علم و دانش بود(كمااينكه هنوز هم هست!)واگر عالمي مكتوبي به عربي نداشت مورد توجه قرار نميگرفت علي الخصوص مطالب مذهبي و روحاني.ديگراينكه حضرت بهاءالاه بيشتر دوره رسالت مقدس خود را در تبعيد كشورهاي عثماني عربي زبان به سر بردندوميبايست به زبان اطرافيان خود سخن بگويند!تا شايد ملت گمراه و سرگردان حقيقت را بيابند.