تا به کی جنگ تمّدن‌ها،

نهیب دشمنی، کابوس ویرانی ؟

تا به کی انسان

اسیر چنگ دژخیم پلید جهل و نادانی؟

کی پذیرد انتها

اضطراب این شب تاریک و ظلمانی ؟

بین چسان اهل جهان

بیگانه اند با خویش !

دلها سرد و پرتشویش،

گیتی عرصه وحشت،

تمدّن‌ها اسیر نابسامانی . . .

زمین رنگین به خون،

جولانگه جنگ و ستیز.

دوستی افسانه ای متروک،

زندگی بی محتوا، غمگین، ملال انگیز،

مسلط بر جهان افکار شیطانی . . .  

صبر و آرامش ز گیتی رخت بربسته،

سدّ اطمینان شکسته،

مرده ایمان، رشتۀ امید بگسسته،

در آورده تمدّن را بزانو

تعصّب "هادم بنیان انسانی" . . .

کی شکوفد غنچه های مهر

در گلزار قلب نوع انسان ؟

کی بتابد نور یزدان،

محو گردد نفرت و نامهربانی ؟

کی تمدّن‌ها به صلحی جاودانه روی آرند،

در مسیر سرد و ناهموار تاریخ،

نهال دوستی کارند ؟

کی به پایان میرسد رنج و پریشانی ؟

دریغا ! بشر را ره به جائی نیست

از این بن بست بیزاری،

نباشد یاور و یاری،

بجز الطاف یزدانی . . .